و فرمود : « هر كه برادر مؤمنش براى حاجتى نزد او رود و او قدرت بر روا كردن آن داشته باشد و روا نكند خدا در قبر مارى را بر او مسلَّط كند كه تا روز قيامت انگشت ابهام او را بگزد ، خواه [ در قيامت ] آمرزيده باشد ، يا معذّب » . و حضرت امام موسى بن جعفر عليهما السّلام فرمود : « من قصد إليه رجل من اخوانه مستجيرا به في بعض احواله فلم يجره بعد ان يقدر عليه ، فقد قطع ولاية اللَّه عزّ و جلّ » . « هر كه مردى از برادران ايمانيش نزد او رود و براى كارى به او پناه برد و او با اينكه قدرت دارد پناهش ندهد ، به تحقيق پيوند و رابطهء ولايت خداى عز و جل را بريده است » . و رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلَّم فرمود : « من أصبح لا يهتمّ بامور المسلمين فليس بمسلم » « هر كه روز آغازد و به كار مسلمين همّت نگمارد مسلمان نيست » . و فرمود : « من أصبح لا يهتمّ بامور المسلمين فليس منهم ، و من سمع رجلا ينادى يا للمسلمين فلم يجبه فليس بمسلم » « هر كه روز آغازد و به كار مسلمين اهتمام نداشته باشد از آنان نيست ، و هر كه بشنود كه مردى فرياد مىزند » مسلمانها بدادم برسيد « و جوابش ندهد مسلمان نيست » . ( 1 ) پيوست برآوردن حوائج مسلمين ضدّ رذيلهء مذكور روا كردن حوائج مسلمين و سعى در برآوردن مقاصد و مهمّات آنهاست . و اين از بزرگترين موارد و مصداقهاى خيرخواهى ( نصيحت ) است ، و ثواب بجاآوردن آن بيحد است .

--> ( 1 ) اين احاديث را با « اصول كافى » : باب روا كردن حاجت مؤمن ، و باب كسى كه مؤمنى را از چيزى كه دارد منع كند ، و باب اهتمام به امور مسلمين ، تصحيح كرديم . .